Poprzednie wpisy o tworzeniu stroju Tomioki:
1 – Marynarka mundurowa
Spodnie mundurowe (i owijki na nogi)
Spodnie z Demon Slayer są wyraźnie wzorowane na hakamie: szerokie nogawki i plisy. Ale w przeciwieństwie do hakamy noszone są z paskiem. Nie widać żadnych wyraźnych rozcięć ani zapięć. Na łydkach są mocowane owijkami na nogi (?).
Oprócz kadrów z mangi i zrzutów ekranu z anime, dostałam te szkice, które bardzo pomogły!
Moje pierwsze przemyślenia były takie: 1) ooo, wygodne, 2) kupię biały pasek, więc spodnie będą potrzebowały białych szlufek, 3) brak rozcięcia, pas nie jest widoczny, materiał jest już zebrany u góry… mogę zrobić je na gumkę! 4) pod owijkami na nogi zmieści się sporo materiału.
Do uszycia spodni użyłam tej samej czarnej tkaniny gaberchino co na marynarkę, wywróconej na lewą stronę, aby ukryć splot skośny. Istnieje wiele wykrojów krawieckich zawierających już wzór spodni, a niektóre z nich mają pas na gumkę, jak np. “podstawy garderoby” New Look 6142. Inne wykroje, takie jak McCall’s M8186 i Simplicity 9252, również się sprawdzą.
Aby dodać plisy, najpierw zdecydowałam, gdzie mają się znaleźć (2 z przodu, 2 z tyłu). Potem wzięłam miarkę krawiecką i okręciłam ją wokół uda, żeby ustalić, jak szeroka ma być każda nogawka. Następnie podzieliłam tę liczbę na pół i dodałam ją do każdego elementu wykroju spodni z przodu i z tyłu. Dzięki temu każdy element stał się szerszy, a ta dodatkowa szerokość została zebrana w plisy.
Nie zrobiłam zdjęć całego procesu, ale załóżmy, że chciałam, aby nogawka spodni miała w obwodzie 80 cm:
Następnie zrób to samo z tylnym elementem wykroju spodni.
Aby zaoszczędzić czas i wysiłek, zamiast rysować cały element wykroju od nowa i wycinać go najpierw z papieru itd., można wyprasować 10-cm plisę bezpośrednio w materiale, zabezpieczyć ją u góry przeszyciem, jeśli chcesz, a następnie po prostu położyć oryginalny element wykroju na wierzchu i wyciąć. Oczywiście upewnij się, że plisa znajduje się dokładnie tam, gdzie ma być na wykroju, nie za daleko do środka ani na zewnątrz. Ale szczerze mówiąc, przy tego typu elemencie nie trzeba być super precyzyjnym, tym bardziej że haori i tak zakryje większość niedoskonałości.
Moje spodnie, powyżej – czerwona linia to środek przodu, widać, że zdecydowałam się na plisy pudełkowe po obu stronach. To naprawdę zależy od Ciebie, jak zinterpretujesz plisy.
Skoro już mowa o tym, że haori wszystko zakrywa – jeśli wykrój zawiera kieszenie albo wiesz, jak je dodać, zrób to! Haori ukryje kieszenie, a na kostiumie nigdy nie ma za dużo ukrytych kieszeni.
Teraz zszyj elementy spodni zgodnie z instrukcją wykroju. Do pasa na gumkę użyłam gumy peterstretch, która się nie skręca i niewiele się zwęża przy rozciąganiu. Zaskakujące, jak duża jest różnica w porównaniu ze zwykłą gumką! Nie wiem, dlaczego jest tańsza niż zwykła poliestrowa guma o podobnej szerokości, szczerze mówiąc to nie ma sensu.
Do szlufek na pasek użyłam tej samej białej lamówki skośnej (użyłam resztek z innego projektu, więc niedokładnie tej, do której podałam link), która posłużyła też przy marynarce – złożyłam ją na pół, żeby była węższa i grubsza, zabezpieczyłam przeszyciem, a następnie pocięłam na małe paski i przyszyłam do pasa.
Ten kolejny krok nie jest konieczny – postanowiłam “wstępnie owinąć” spodnie na łydkach, skracając je i dodając mankiet, który już sam zbiera cały materiał, dzięki czemu gdy nakłada się na to białe owijki na nogi, jest mniej rzeczy do majstrowania. Mankiet jest tak dobrany, żeby moja stopa mogła przez niego przejść i żeby sięgał do połowy łydki, ale nie wyżej, co zapobiega jego wysuwaniu się spod owijek podczas chodzenia.
A co do owijek na nogi…
Konstrukcja tych elementów zupełnie nie ma dla mnie sensu. Wyglądają, jakby to miał być jeden pas bandaża owinięty kilka razy, ale z tyłu wystają trzy kawałki, które wyglądają jak zapięcia.
Ostatecznie zdecydowałam się zrobić 3 osobne krótkie owijki, ułożyć je jedna na drugiej i luźno zszyć ręcznie.
Każda krótka owijka jest wykonana z lnu, uszyta w rulon, a następnie wywrócona na prawą stronę. Potem zrobiłam z tej samej tkaniny kilka języczków. Końce owijek są wsuwane w języczki, a następnie wszystko jest razem zszywane. Języczek jest nieco węższy niż szerokość owijki, dzięki czemu owijki wyglądają na lekko zebrane/zwężone na końcach, choć z perspektywy czasu nie było to konieczne.
Wypchałam też języczki odrobiną pianki usztywniającej, pozostałej po szyciu etui na mój Switcha. Dzięki temu języczek zachowuje odpowiedni kształt zamiast się zwisać. Guziki są czysto dekoracyjne.
Zapięcie tych elementów… szczerze mówiąc, trochę to spartaczyłam. Użyłam rzepu (velcro), pomysł był taki, żeby wsunąć koniec owijki bez języczka w język i spiąć je rzepem, ale haczyki bardzo często łapały za brzegi lnu, co było dość irytujące. Gdybym robiła to jeszcze raz, chyba użyłabym zatrzasków do przyszycia.
Podczas noszenia owijki są mocowane do spodni agrafkami, na wypadek gdyby całość zaczęła się osuwać.
I to wszystko, jeśli chodzi o spodnie!